Dat het niet bij een deel zou blijven, was al duidelijk toen in 2019 ‘Otmars zonen’ verscheen. In het voorwerk van de roman van Peter Buwalda (1971) kondigde de uitgever het vervolg aan: ‘De jaknikker’ en ‘Hysteria siberiana’. Elk jaar belde Onno Blom Buwalda met de vraag of ‘De jaknikker’ al naar de drukker was, de afgelopen weken waren de geruchten hardnekkiger dan ooit. Achttien mei ligt het boek in de boekhandel. Ik las ‘Otmars zonen’ zodra het uitkwam. Wat moest ik ervan zeggen nadat ik de laatste bladzijde had omgeslagen? Er was genoeg verhaalstof voor een onderhoudend vervolg. Ik nam me voor het boek opnieuw te lezen voordat ik aan de volgende delen zou beginnen.
Negen uur leestijd, staat op het scherm van de KOBO e-reader aan als ik eraan begin. Het tijdsverloop van de vertelling beslaat een dag of drie, vier, ergens in de eerste maanden van 2013, maar de herinneringen van de personages gaan terug tot pakweg 1980. We bevinden ons op het Russische eiland Sachalin, ten noorden van Japan. Een sneeuwstorm heeft het maatschappelijk verkeer op het eiland lam gelegd, vluchten van en naar Yuzhno-Sakhalinsk zijn opgeschort. In een aftands hotel in de buurt van het vliegtuig wachten gedupeerde reizigers op wat komen gaat.
Ludwig Smit komt er zijn oude buurvrouw uit de studentenflat in Enschede tegen, Isa Phornsirichaiwatana, beter bekend als Isabelle Orthel die ook figureerde in Buwalda’s debuut Bonita Avenue. Hij is handelsreiziger in zelfopgewekte aardbevingen, een manier om olievelden in beeld te brengen, zij is onderzoeksjournalist en coauteur van Billion Barrel Bastards, de bestseller die de handelwijze van grote oliemaatschappijen aan de kaak stelt.
Isabelle is een adoptiekind uit Thailand, Ludwig heeft zijn vader niet gekend en weet alleen dat hij H. Tromp heet en bij BP werkt. De naam Smit heeft Ludwig van zijn stiefvader Otmar Smit, een getalenteerd violist, fanatiek beoefenaar van de authentieke muziekpraktijk en het bouwen van modelscheepjes. Zowel Isabelle als Ludwig zijn in Sakhalinsk om Johan Tromp te ontmoeten. Ludwig om de plaatselijke Shellbaas te interesseren voor zijn seismic surveytechniek, Isabelle om Tromp te confronteren met de resultaten van onderzoek dat zij vier jaar eerder undercover in Lagos deed.
Na zijn bezoek aan Tromp kan Ludwig de gedachte dat deze man zijn vader is niet meer van zich af zetten, zeker niet als Tromp hem een dag later belt om hem uit te nodigen om te skiën. De cliffhanger van Otmars zonen is de toast – op jullie gezondheid – die Isabelle op Tromp en zijn vrouw uitbrengt, nadat ze hem heeft toevertrouwd dat ze ieder in Lagos gewisseld woord op band heeft staan.
Interessant, zou Wim T. Schippers (1942) zeggen, maar gaat u verder. Nou, er is het gerucht dat Ludwigs stiefbroer, Dolf, de hand heeft weten te leggen op tot nog toe onbekende documenten uit de nalatenschap van Ludwig van Beethoven (1770 – 1827). Het zou gaan om dagboekaantekeningen van de maestro, correspondentie van grootheden als Mozart, Chopin en Liszt en als klap op de vuurpijl de partituur van het verloren gewaande derde deel van de laatste pianosonate, opus 111.
En is er bij De jaknikker dan ook een cd waarop die te horen is?